Ik ben nu in PUUR, een nabij gelegen strandtent, on-line. Wonderbaarlijk hoe dat toch allemaal functioneert, alle informatie door de lucht zenden. Alles vluchtig. Aan de andere kant vergeet ik steeds om het proces van avant-gardening vast te leggen, terwijl er zich hier wonderbaarlijke transformaties voordoen!

Er was een konijntje, een heel klein konijntje, dat aan het raam klopte en vervolgens was er een konijnenhol. Ik schrok ervan omdat het er direct uitzag alsof het huis ondergraven werd. Ik voelde de drang om te handelen vanwege ondergraving van ons bestaan in Zeeweghuis maar tegelijkertijd bedacht ik dat als je ruimte wilt geven aan natuur dat je dan ook een konijnenvolk erbij moet nemen. Hoe dan ook ik deed niets en de volgende dag was het hol weer dicht gegooid. Het is dat A’mie en Jan het gezien hebben want anders zou ik denken dat ik was gaan hallucineren vanwege het vasten.

Het is weer zover! Sneeuwklokjes bloeien en narcissen schieten in sneltreinvaart hun knoppen omhoog. Vlieren en rozen gooien hun knoppen eruit om snel blaadjes te vormen. Er komt nog vorst maar de natuur is al niet meer te stoppen… Ik leer nu de tuin kennen, heb zo’n beetje alle bomen en stuiken onder handen gehad en heb borders afgebakend. Nu nog de heg aan de weg aanleggen en gras uit de borders verwijderen en ik ben klaar voor dit seizoen!